Succession of nobiliary titles: exceptions that became the rule

Salzburg is also known as the German Rome because of its fine ecclesiastical architecture. The city is of post-Roman origin and started developing with the founding of the Abbey of Saint Peter by Saint Rupert of Worms in 696 and with the cathedral by Saint Virgil in 774. In the eighth century, the Pope elevated the bishopric of Salzburg to an archdiocese and the Archbishop of Salzburg was appointed papal legate. This church official, also known as apostolic legate, was the personal representative of the Pope. As papal legate, he was empowered on matters of Catholic faith and for the settlement of ecclesiastical matters.

Wolf Dietrich von Raitenau, Prince-Archbishop of Salzburg
Wolf Dietrich von Raitenau (1559 – 1617) was Prince-Archbishop of Salzburg from 1587 to 1612. He was born at Hofen Castle in Lochau, Austria, near Lake Constance, at the border to Germany. He was the son of colonel Hans Werner von Raitenau and his wife Helene von Hohenems. The latter was a niece of Pope Pius IV and sister of Mark Sittich von Hohenems Altemps, consecrated Bishop of Constance in 1561. She was also sister-in-law of Cardinal Charles Borromeo.

Salome Alt
At a wedding party at the Alte Stadttrinkstube, Raitenau spotted the beautiful Salome Alt (1568 – 1633), the daughter of high-profile and wealthy textile merchant and city councillor Wilhelm Alt and the granddaughter of Ludwig Alt, former mayor of Salzburg. The family was of the Lutheran faith. Contemporary sources describe Salome Alt as a tall grown woman and belle of the city. She became Raitenau’s mistress from about 1593 until 1617. Despite the forbidden nature of their love, they were determined to be together. Raitenau petitioned the Pope for permission to marry several times, as it was not unheard of in those times, but the prospect of Salome and the family of 15 inheriting church property prevented that from happening. Raitenau could give up his role as Archbishop, so they could be together, but that would throw away all his plans to modernize Salzburg.

He was facing a choice between his life’s work and his life’s love. Unlike many people facing two unpleasant choices, Dietrich refused to accept the situation and carved out a third way. He built the beautiful palace of Altenau for Salome Alt, which is now called Mirabell (made famous in recent times as a setting in the movie The Sound of Music). They “lived together” in an era when it was scandalous to do so. But Raitenau knew his position was powerful enough and his talents were needed enough to let him continue his irregular private lifestyle. The couple had 15 children together over 20 years and by all accounts had a loving partnership. Because Salome and their children had no privileges or standing without an official marriage, in 1600 Raitenau conferred the noble status in the form of von Altenau on her as a form of economic protection. On 28 August 1609 Alt was ennobled by Emperor Rudolf II. in Prague with the predicate von. Since then, she belonged to the nobility of the Holy Roman Empire of the German Nation.

Read the full article here.

The transfer of nobiliary titles after the monarchy has been replaced by a republic

This article investigates the legal status, under EU-law, of nobiliary titles that have been granted during a monarchy, which was replaced by a republic. It shows that the current use of a title that is not embedded in public law, like Fürst zu Mindelheim, originally issued in Germany to General John Churchill in 1705, can be perfectly in harmony with modern, fundamental legal principles. On the other hand, there are examples of ancient titles, like Fürst von Sayn-Wittgenstein, that are currently well-embedded in public law, but sometimes lack regularity. Based on these two cases, I will derive conclusions regarding the current legal status of ancient titles that are no longer embedded in public law.

Fürst zu Mindelheim

James, S. (1999). Burke’s Peerage and Baronetage 106th edition, p. 1866,

Verlening van het kruis van verdienste van de Orde van Malta in Portugal aan de heer Juchter van Bergen Quast

De afdeling  van de Soevereine Militaire Hospitaal Orde van Sint Jan van Jeruzalem, van Rhodos en van Malta in Portugal heeft aan heer R.A.U. Juchter van Bergen Quast het kruis van verdienste toegekend van de heilige Nuno Álvares Pereira. De decoratie werd verleend door de voorzitter van de afdeling in Portugal, de graaf van Albuquerque. De Soevereine Militaire Hospitaal Orde van Sint Jan van Jeruzalem, van Rhodos en van Malta (ook wel Maltezer Orde of Orde van Malta) is een internationale rooms-katholieke ridderorde met een soevereine status, maar zonder eigen grondgebied.

Rectory of the Order of the Eagle of Georgia and Seamless Tunic of Our Lord Jesus Christ established in The Netherlands

The Order of the Eagle of Georgia and the Seamless Tunic of Our Lord Jesus Christ is a family dynastic institute of the Royal House of Georgia, founded by Saint Queen Tamar (1184-1213) and was reconstituted in 1939 by the grandfather of the current Head of the Royal House, H.R.H. Irakly Bagrationi Mukran, as the main order of the Royal House.

The Order is registered as an institution of chivalry by the International commission for orders of chivalry. It is also listed in Guy Stair Sainty's book; World Orders of Knighthood and Merit (Publisher: Burke's Peerage & Gentry).

Order of Malta Medal for A.A. Ritter von Lutter and R.A.U. Freiherr von Quast-Juchter

In recognition and honour of special contributions, the Sovereign Military Hospital Order of Malta (SMOM), within the framework of Malteser International, bestowed upon A.A. Ritter von Lutter and R.A.U. Freiherr von Quast-Juchter, the Malteser International Medal of Commitment. This medal is seldomly awarded.

Albrecht der Bär: Glanzvolle Ordensverleihung in Amsterdam im November 2008

Auf Initiative von Herrn R.A.U. Juchter van Bergen Quast konnte Seine Hoheit Eduard Prinz von Anhalt eine weitere wichtige Persönlichkeit im Askanischen Hausorden Albrecht der Bär begrüßen. Dr. Hans Hoegen Dijkhof, Rechtsanwalt und Inhaber einer großen und international erfolgreichen Anwaltskanzlei in Amsterdam, wurde in einer privaten und sehr feierlichen Zeremonie im Hotel Hilton in Amsterdam in der Ordensklasse Commander in die Gemeinschaft der askanischen Bären aufgenommen.

Dr. Hoegen Dijkhof hatte zu einem Galadinner geladen und viele Freunde und Weggefährten aus Politik und Wirtschaft aus den Niederlanden folgten der Einladung zu diesem Ereignis. S.H. Prinz von Anhalt, begleitet von seiner Ehefrau I.H. Corinna Prinzessin von Anhalt, überreichte Dr. Hoegen Dijkhof die Ordensurkunde sowie Miniaturen und die rot-grün-rote Rosette. Außerdem erhielt Dr. Hoegen die Ordensregeln und Statuten sowie ein Buch zur Geschichte der Familie von Anhalt-Askanien.

Dr. Hoegen Dijkhof erhielt den Orden, für seine umfassenden juristischen Recherchen, womit er die Grundlagen für die Weiterentwicklung des Ordens im Sinne seiner zeitgemäßen, heute gültigen Grundsätze und Werte schuf.

S.H. als Großmeister des Haus-Ordens Albrecht der Bär, freut sich über den neuen, ganz im Sinne des Ordens aktiven Bruder.

Der Namensgeber des Ordens ist Albrecht der Bär (1100 - 1170) erster askanischer Markgraf von Brandenburg, Graf von Anhalt und Ballenstedt. Die ersten bekannten Verleihungen von Orden in den askanischen Häusern gehen zurück bis ins Jahr 1382.

Albrecht der Bär, Sohn von Otto dem Reichen ist der Ur-Urenkel des Stammvaters der Askanier Graf Esiko von Ballenstedt (gest.ca.1059). Albrecht war eines der berühmtesten historischen Persönlichkeiten des deutschen Mittelalters. Neben seinen Eroberungen östlich von Saale und Elbe war er Vertrauter und Diplomat für mehrere deutsche Könige und Kaiser (z.B. Kaiser Barbarossa). Durch seine Eroberungen und angeheiratete Rechte brachten es seine Söhne zu den mächtigsten Fürsten und Kurfürsten im Heiligen Römischen Reich Deutscher Nation. Sohn Otto wurde Markgraf von Brandenburg, dessen Söhne übrigens Berlin gründeten und der Stadt den Bären ihres Großvaters verliehen. Der jüngere Sohn Bernhard wurde Herzog von Sachsen und erbte die Grafschaft Anhalt. Von Bernhards Söhnen wurde Heinrich I. Fürst von Anhalt und Stammvater aller heute lebenden echten Mitglieder des Hauses Anhalt.

Der heutige Großmeister des Ordens, S.H. Prinz Eduard von Anhalt wurde genau wie sein Urahn in Ballenstedt geboren. Aus den bekannten geschichtlichen Gründen wurden der Prinz und seine Familie lange Zeit von ihrer Heimat ferngehalten, und genießen es nun um so mehr, das Land seiner Vorväter kennen zulernen und neu zu erfahren. Auch der Orden soll nun wieder mit Leben gefüllt werden. In diesem Sinne verleiht das Haus Anhalt-Askanien den Orden Albrecht der Bär wieder an Persönlichkeiten, die sich in besonderer Weise um das Haus Anhalt-Askanien verdient machen.

Order of Saints Maurice and Lazarus

De voorzitter van de Vereniging Buitenlandse Adel in Nederland, R.A.U. Juchter van Bergen Quast, is in Genève door Victor Emanuel, troonpretendent van Italië, benoemd tot ridder in de Orde van Sint-Mauritius en Sint-Lazarus.

R.A.U. Juchter van Bergen Quast lid van de Associazione Insigniti Onorificenze Cavalleresche

Persbericht

Vereniging Buitenlandse Adel in Nederland.

De voorzitter van de Vereniging Buitenlandse Adel in Nederland, mr R.A.U. Juchter van Bergen Quast, is tot lid benoemd van de Associazione Insigniti Onorificenze Cavalleresche in Milaan. Dit is de officiele vereniging van de International commission for orders of chivalry. Beide organisaties zetten zich in voor de registratie van legitieme ridderlijke Orden en het waarschuwen van het publiek voor valse ordetekens en valse adellijke titels.

De patroon van de International commission for orders of chivalry is kardinaal Pio Laghi, patroon-kardinaal van de Souvereine Militaire Hospitaal Orde van Sint Jan van Jeruzalem, van Rhodos en van Malta (SMHOM). Daarnaast fungeren onder meer Aartshertog Otto van Oostenrijk en Groothertogin Maria van Rusland als patroon. De heer Guy Stair Sainty, internationaal bekend auteur op het gebied van ridderlijke orden en adel, is een van de Fellows.

R.A.U. Juchter van Bergen Quast opgenomen als Descendant member van de Descendants of the Knights of the Garter

Persbericht VBAN

Windsor Castle - De heer R.A.U. Juchter van Bergen Quast - Voorzitter van Vereniging Buitenlandse Adel in Nederland - is als Descendant member opgenomen in de vereniging van Descendants of the Knights of the Garter, St. George Chapel, Windsor Castle.

De heer Juchter van Bergen Quast stamt af van een Knight of The Most Noble Order of the Garter.

De Descendants of the Knights of the Garter maakt onderdeel uit van de Society of the Freinds of St George's and Descendants of the Knights of the Garter. De Engelse koningin is hiervan de patroon.

Koningin Beatrix is een van de leden van de The Most Noble Order of the Garter. Deze Orde is één van de oudste Europese ridderorden, ingevoerd in 1348 door Koning Eduard III van Engeland. De koningen van Engeland, nu die van het Verenigd Koninkrijk, zijn de soevereinen van de Orde. De troonopvolger, de Hertog van Cornwall, is vanaf zijn geboorte ridder in deze Orde. In de 19e eeuw kreeg het Britse kabinet de bevoegdheid om ridders voor te dragen. Sinds 1946 is het benoemen van Ridders weer het voorrecht van de Kroon. De Most Noble Order of the Garter is een zuiver hoofse en wereldlijke orde, die geen religieuze idealen nastreeft. Het eerste doel van de Orde is de machtige adel aan de vorst te binden. Dat de Orde uit twee keer twaalf ridders bestaat, doet vermoeden dat de Orde ooit een toernooigezelschap was.

Adel van geboorte, of via de rechter

Nog 323 famieljes telt het reservaat van adellijke geslachten in dit land, maar de Freiherren von Quast-Juchter en de Ritters von Lutter komen er voorlopig niet in. Afgelopen week bepleitten U. Quast en A.A. Lutter voor de Raad van State hun verzoek tot opname in de Nederlandse adel, vermoedelijk tevergeefs. Eerder had Binnenlandse Zaken hun rekest afgewezen.

Quast en Lutter behoren tot van oorsprong buitenlandse adellijke families die generaties lang in Nederland wonen. Zij hadden tot 1 augustus 1999 de tijd om een verzoek tot inlijving in te dienen, nadat in 1994 in de nieuwe Wet op het Adeldom een 'laatste kans'-periode van vijf jaar was vastgesteld. Daarna wachtte de definitieve verbanning naar het burgerdom. Nog zo'n twaalf families wachten op een uitspraak, maar ook zij krijgen te maken met de sinds 1994 veel strengere criteria: aanvragers moeten uit een land komen dat een vergelijkbaar adelsstatuut heeft en de adel moet er nog zijn erkend.

A.A. Ritter von Lutter, die overigens de telefoon gewoon opneemt met 'Ton Lutter', beroept zich bij zijn strijd om inlijving op het gelijkheidsbeginsel. In 1996 werden de kinderen van prinses Irene en Carlos de Bourbon de Parme opgenomen in de Nederlandse adel hoewel, volgens Lutter, het Spaanse adelsstatuut minder op het Nederlandse lijkt dan het Duitse, waaronder zijn eigen familie valt. 'Eerst doe je zo'n aanvraag omdat het je leuk lijkt. Als je merkt dat er sprake is van willekeur en mogelijk zelfs van misleiding van het parlement door de minister, dan wordt het een principiële kwestie.' Wordt hij weer afgewezen, dan gaat Lutter naar het Europese Hof.

Volgens J. Taets van Amerongen, van de werkgroep Adel en Familierecht, is in Nederland sprake van 'een niet te tolereren willekeur van de overheid', bij inlijvingsprocedures. Volgens Taets is daarbij vooral 'een goed Haags netwerk' van groot belang. Ook een band met de koningin scheelt, zoals in het geval van de Bourbon de Parme.

In Nederland wonen zo'n 10 duizend adellijke personen: prinsen, graven, baronnen en ridders - echte titels - en jonkheren - een predikaat. 80 Procent dankt zijn status aan koning Willem I, die tussen 1815 en 1825 de adelstand met 550 geslachten uitbreidde - waarvan bijna de helft is uitgestorven. Van de adellijke geslachten is 12 procent ouder, met de graven Van Coeverden (twaalfde eeuw) als oudsten.

Van Hollands blauw bloed is 8 procent buitenlands van oorsprong. Na 1994 slaagden nog maar drie families erin zich bij die laatste groep te voegen: de 'Deense' familie De Lange van Bergen, de 'Duitse Belgen' Von Devivere en de 'Spanjaarden' De Bourbon de Parme. Vlak ervoor kregen ook de van oorsprong Russische familie Von Ballusseck en de 'Duitse' Von Bungen en Von Ilsemann nog hun adelsbrief. Vooral de inlijving van de De Langes van Bergen viel de Nederlandse adel rauw op het dak. De familie stamt af van de Purmerendse oplichter Pieter Pergerrits, die in de 18de eeuw werd verbannen en zich met zijn wederrechtelijk verkregen fortuin in Denemarken een landgoed en een titel aanschafte.

Inlijving is de laatste manier om in Nederland nog aan een erfelijke titel te komen. Verheffing is in 1953 afgeschaft en de Nederlandse families die na genealogisch onderzoek kunnen bewijzen van adellijke afkomst te zijn en om 'erkenning' verzoeken, raken uitgeput. Rest één mogelijkheid: trouwen met een lid van het Koninklijk Huis. Taets van Amerongen: 'Prinses Christina is weer vrij.'

En dus dreigt op termijn uitsterving, zegt burger O. Schutte, secretaris van de Hoge Raad van de Adel, die de minister adviseert in adelszaken. 'Al zijn er nog genoeg grote adellijke families met tientallen stamhouders, zoals de Van Heekerens, de Roëlls en de Van Nispens.' Schutte zit er niet mee. 'Een titel is toch niet meer dan de betekenis van vroegere generaties projecteren op jezelf. Adel is eigenlijk gewoon discriminatie.'

Overigens zou de Nederlandse adel een geweldige injectie krijgen wanneer het initiatief-wetsvoorstel van de CDA'ers Van Wijmen en Ross-Van Dorp wordt aangenomen, dat overerving via de vrouwlijke lijn zou toestaan. Schutte: 'Dan is binnen een paar generaties heel Nederland van adel.' Taets van Amerongen zou de wijziging niettemin toejuichen: hij voert de naam van zijn moeder en zou zich dan eindelijk ook baron mogen noemen.

Van onze verslaggever Bert Wagendorp - Copyright: de Volkskrant

Nobles unsuccessful with Council of State

THE HAGUE, 21/04/01 - The children of Princess Irene and Carel Hugo van Bourbon of Parma may have been incorporated into the Dutch nobility, but this does not entitle other Dutch citizens of foreign noble descent to the same right. With this verdict, the Council of State rejected the requests of two originally German and Bohemian nobles on Friday.

The two men based their claim on the case of Irene's children and the principle of equality. But the Netherlands' highest administrative court of law pronounced that the men only stood a chance of incorporation if they possessed a lawful acknowledgement of their nobility from their country of origin.

Some time ago, members of ancient foreign nobility had attempted to be included into Dutch nobility. Particularly R. Baron Von Quast-Juchter of The Hague, now one of the current appealers at the Council of State, fought a lengthy battle to acquire Dutch recognition of his noble family title, which dates back to 1789. The Home Ministry maintained however that in 1919, the Weimar Republic - succeeding the old German Reich - had abolished all titles of nobility.

In Friday's ruling, the Council of State follows this line of reasoning, after a lower court in The Hague had already rejected the men's claims to nobility. According to both courts of law, such requests should originate from states similar to the Netherlands and within five years after the passing of the Nobility Act. The case in question had not complied with either of these and the Council of State thus put an end to the matter by a final ruling.

Source: Nis News Bulletin