Soon, you may not need to marry your cousin to save the title
For all of his wealth, land, servants, and evening jackets, Downton Abbey’sRobert Crawley, the fictional Earl of Grantham, lacked one very important asset: a male heir. Under the British law of entail, which dates back to the Middle Ages, none of Lord Grantham’s three daughters could inherit his property or title.
Instead, his earlship would pass to Matthew Crawley, a distant cousin. So began the plot line of Downton’s most delicious soapy couple: Lord and Lady Grantham’s attempting to fix up Matthew with their daughter Mary, Mary resisting, Mary finally falling in love at an inopportune time, and so forth.
The uncertain fate of Downton provided for hours of crumpet-munching TV drama, but now it’s become fodder for British aristocrats who want to change the country’s anachronistic primogeniture rules.
A new bill making its way through the House of Lords would for the first time allow noble fathers to pass their titles onto their daughters, the Daily Telegraph reports. The name of the legislation? “The Downton Law,” naturally.
The bill was originally written with “peer” titles, such as earls and dukes, in mind, but it was recently amended to include baronets, a non-noble title that’s sort of like a super-knight. The Telegraph describes how the current system impacts baronets and their female progeny, including making parents disappointed that their newborns are girls.
The campaign to include baronets was led by Sir Nicholas Stuart Taylor Bt [the baronet abbreviation], who has two daughters and no heir. If the law is not passed, the Stuart Taylor baronetcy will become extinct. His daughter, Virginia Stuart Taylor, 24, is a graduate recruit at an international telecoms business and runs an award-winning travel blog in her spare time. Her parents were so disappointed not to have an heir that her mother cried when she learnt she had given birth to a girl. Miss Stuart Taylor said: “I don’t mind if I am the first, the 10th, the 100th [baronetess] but I’ve been brought up the rest of my life — apart from those first years of disappointment of not being a boy — as completely equal to men.
The newspaper added that not only would the law put an end to de jure sex discrimination among Britain’s upper classes, it will also, “do much to stop the historical titles dying out for want of an heir.” Yes, thank goodness for that.
The legislation would also allow dukes, earls, viscounts, and other hereditary peers to pass their titles along a female line of succession.
Dans son titre, le directeur des affaires civiles et du sceau a l’honneur d’avoir en commun avec le Garde des Sceaux, l’usage du mot « sceau ». Dans le cas du ministre, ce terme est néanmoins utilisé au pluriel alors qu’il est au singulier pour le directeur. On pourrait voir là l’affirmation de la supériorité du ministre sur son subordonné. Cette explication est bien sûr exacte mais nécessite d’être précisée.
Dans le cas du Garde, le mot « sceaux » renvoie aux cachets qui scellent les lois. Le pluriel souligne que le ministre garde tous les sceaux, ceux des rois qui ont fait la France, ceux des Républiques passées et ceux de la Vème République. Cette variété des sceaux renvoie à la tradition ancienne selon laquelle chaque sceau de souverain était brisé à sa mort ou biffé à sa chute. On retrouve d’ailleurs toujours cette pratique du brisement dans celui de l’anneau du souverain pontife à la mort de celui-ci.
The Queen sounded a note of caution yesterday over Gordon Brown's revolutionary plans to bring equality to the monarchy.
Buckingham Palace said no changes to the laws and traditions of the Crown could be made until every country where the Queen is head of state had given its approval.
That means years of delay while 15 legislatures – including those of Australia, New Zealand and Canada – quibble over the Prime Minister's proposals.
Behind the Queen's insistence on cast-iron support from the Commonwealth is thought to lie her deep concern about the role of Christianity in Britain and the unforeseen impact of any reforms.
Mr Brown aims to remove the 308- year-old legal barriers that prevent a Roman Catholic or anyone married to a Catholic from becoming King.
He also intends to sweep away primogeniture, the ancient principle that says a man must always take precedence over a woman in line to the throne.
The surprise announcement that Downing Street and the Palace were in talks over reforms was made by Mr Brown's aides during a visit to Brasilia on Thursday.
Yesterday the Prime Minister accepted that Commonwealth countries must have a say, but added: 'I think in the 21st century people do expect discrimination to be removed and they do expect us to be looking at these issues.'
A spokesman for Buckingham Palace, however, said: 'This entire issue for us depends on obtaining agreement from each of the 15 realms of which the Queen is head of state. If an agreement were to be reached, then we would assess the situation. But not until then.'
It was underlined yesterday that the Queen is deeply committed to her overseas dominions and wants to be seen as taking her lead from them, not from the British Government.
And while Buckingham Palace was neutral over Mr Brown's reforms and the equality agenda that informs them, the Queen is known to be concerned over their impact on Christian belief and practice in Britain.
She is a serious Anglican and is aware of the possibility that Christianity may be sidelined if reforms to the monarchy culminate in the severance of the historic constitutional links between the Church of England and the state.
Mr Brown's reforms would mean the repeal of the Act of Settlement, the 1701 law designed to prevent the return of the Catholic Stuarts.
The abolition of primogeniture would open up the succession to women – for example Princess Anne would become fourth in line after Charles, William and Harry, and would overtake her brothers, Princes Andrew and Edward.
In the Commons, few MPs attended a debate on Liberal Democrat Dr Evan Harris's private members Bill calling for the same reforms.
It was effectively scuppered as Justice Secretary Jack Straw said Dr Harris's Bill was 'not the appropriate vehicle' for reform.
Tories meanwhile accused the Government of trying to divert attention from economic troubles.
Former minister Nicholas Soames said: 'This is an extraordinary thing to be talking about when the G20 summit is starting next week. It is a very, very odd time to raise it.'
By Steve Doughty and Rebecca English
ANALYSIS: Changing the act of succession would put a question mark over the monarchy
The Act of Settlement has long been a target of the political Left, who believe the 308-year-old pillar of the constitution is an offence against human rights.
Primogeniture, the automatic precedence of men over women in line for the throne which goes back as long as history has been written, is even more offensive to the diversity and equality lobby.
Campaigning against what the Left see as the twin evils of the Act and primogeniture began seriously at the turn of the Millennium, when the Guardian newspaper led the cause.
The Human Rights Act, which went into effect in 2000, gave a powerful boost to the idea.
Unhappiness has recently been shared by senior members of the Government. Justice Secretary Jack Straw launched a review of the Act of Settlement at the end of last year, calling it 'antiquated' and saying it discriminated against non-Protestants.
Leading Roman Catholics find the law irritating, although there has been no obvious sign of discontent among the millions of ordinary Catholics.
But the trouble with pulling down pillars of the constitution is that you never know what may fall with them.
Tinkering with either the 18th century law or the principle of primogeniture would put a question mark over the future of the monarchy, at a time when its popularity has been rocky.
The Act of Settlement was a law to ensure that the Roman Catholic Stuart dynasty, chased off the throne in the Glorious Revolution of 1688, could not return.
It barred any Catholic monarch or any monarch from marrying a Catholic, and paved the way for the arrival in 1714 of the Hanoverian dynasty with George I, the monarch from whom the present Queen is descended.
Repeal of the Act might even call into question the right of the Queen to be monarch.
The remnants of the Stuart dynasty now living in southern Germany might feel they had a better claim to the throne.
Removal of the Act of Settlement would threaten the position of the Church of England, England's state religion since 1534, when Henry VIII broke with Rome.
This would not worry some Church leaders. Archbishop of Canterbury Rowan Williams said last year that disestablishment was 'by no means the end of the world'.
It would, however, be a further blow to Christianity and leave a major constitutional problem.
The role of the CofE is knotted deeply together with that of Parliament and the monarchy in centuries of constitutional law and practice.
The Church crowns the monarch and the monarch is Supreme Governor of the Church. Neither role could continue were the Church to be disestablished.
An end to primogeniture would be seen as a blow to the hereditary principle, already eroded by the removal of hereditary peers from the House of Lords.
Liesbeth Wytzes ontmoet voorzitter Hoge Raad van Adel Coen Schimmelpenninck van der Oije
Erkenning, inlijving, verheffing: drie manieren om een adelstitel te krijgen. Theoretisch dan. In werkelijkheid lukt het bijna niemand meer. De wet is streng - en anders de Hoge Raad van Adel wel. Voorzitter baron Schimmelpenninck van der Oije 'We moeten achterdochtig zijn: er zijn weleens vervalsingen geweest.'
Wie om wat voor reden dan ook denkt het recht te hebben een titel te voeren en zich van adel te noemen, krijgt dat niet zomaar gedaan. Die moet zijn bewijzen - zoals een zo omvangrijk en volledig mogelijke stamboom - overleggen aan de Hoge Raad van Adel. Die oordeelt uiteindelijk. De Hoge Raad van Adel bewaakt, met de wet in de hand, als een Cerberus de poorten van dat exclusieve gezelschap, de Nederlandse adel.
De Hoge Raad van Adel, het klinkt indrukwekkend. Het is dan ook, net als de Raad van State, de Algemene Rekenkamer en de Nationale Ombudsman, een Hoog College van Staat - een onafhankelijk adviesorgaan voor de overheid - zij het zeer klein. Het is nadrukkelijk géén belangenvereniging. Het kantoor is gevestigd in een mooi huis aan de keurige Haagse Nassaulaan. De Raad bestaat bijna alleen uit adel.
Voorzitter is al sinds 1991 Coen baron Schimmelpenninck van der Oije. Verder hebben zitting jonkvrouw M. van den Brandeler, jonkheer dr. F.K.M. van Nispen tot Pannerden, mr. H.C.R.M. baron de Wijkerslooth de Weerdesteijn.
Bron: Elsevier.nl
Reactie 1 Prins(es) De Bourbon de Parme
Volgens baron Schimmelpenninck van der Oije is de opname in de Nederlandse adel (1996) van de prins(ess)en De Bourbon de Parme, kinderen van prinses Irene, terecht. Maar reeds het NRC Handelsblad van 31 juli 1999 (voorpag.) berichtte, dat hun 'inlijving' erdoor was gedrukt. Aangezien de adel van Frankrijk (Bourbon) of van Italië (Parma) niet bij wet is erkend -want dat verlangt de Nederlandse Wet op de adeldom-, zou alleen Spaanse adeldom een grondslag opleveren voor inlijving hier als De Borbón Parma. Het Spaanse Ministerie van Justitie, dat geregeld een officiële adelslijst uitgeeft (getiteld: Grandezas y Titolos del Reino, Guía oficial) verklaarde echter dat noch prins Carel Hugo, noch een van zijn kinderen er tot de adel behoorde. De Hoge Raad van Adel is er al lang van op de hoogte, dat het allemaal niet klopt.
Dit voorbeeld maakt tevens duidelijk hoe ongelukkig de Wet op de adeldom uit 1994 is. De oudste Europese adel (44ste generatie, in mannelijke lijn) kan niet eens op rechtmatige wijze tot de adel van het Nederlandse Koninkrijk behoren. Verder is het merkwaardig dat (in het algemeen gesteld) leden van een jongere tak van een adellijk geslacht, die gewoonlijk niet op het stamhuis bleef wonen maar op den duur in andere landen terecht kon komen, zodoende meer kans maken op inlijving hier dan leden van de hoofdtak. Voor de personen in kwestie is dat pijnlijk.
Titus v. Bönninghausen, Amsterdam
Reactie 2 Geen Hoog College van Staat
De Hoge Raad van Adel is niet bij de Grondwet ingesteld en dus geen Hoog College van Staat, anders dan Liesbeth Wytzes stelt in het interview met de voorzitter van de Hoge Raad van Adel (19 januari). Ze typeert deze Coen Schimmelpenninck van der Oije als een ‘moderne baron die in niets doet denken aan het steriotiepe beeld van een bejaarde die in een vervallen huis droomt van voorbije glorie’. Maar hoe modern ben je: - als je je eigen adelstandje krampachtig probeert af te sluiten voor vrije concurrentie in een standenloze samenleving ? - als je met hele en halve verdichtsels vrouwen wilt blijven achterstellen bij mannen? - als je bij inlijving van buitenlandse edellieden Indische adel achterstelt bij Deense, Duitse, Russchische of Spaanse adel? - als je ad-hocbeleid en willekeur prefeert boven gelijkheid voor de wet?
Mij dunkt: dan is de Verlichting aan je voorbij geraasd. Deze charmante behoeder van naar binnen gericht verval zou niet tot zijn zeventigste moeten wachten om dan door cooptatie zijn eigen opvolger aan te wijzen. Nee, open sollicitatieprocedures voor nieuw elan en modern, non-discriminatoir beleid voor de adel.
De bestrijding van directe discriminatie in de wetgeving heeft in ons land een lange historie die begint in de jaren zeventig. Teneinde deze vorm van discriminatie te bestrijden, dienden alle wetsbepalingen gezuiverd te worden van elementen waarin ten nadele van vrouwen rechtstreeks verwezen wordt naar het geslacht, of naar onverbrekelijk met het geslacht verbonden kenmerken. Door de wetgevingsoperatie Anders geregeld, die in 1977 van start ging, is in de jaren tachtig een belangrijk deel van de direct discriminerende bepalingen uit de wetgeving verdwenen.
In 1991 is de Slotnota Anders geregeld aan de Tweede Kamer aangeboden. In de aanbiedingsbrief verklaart de staatssecretaris van SZW dat haar integrale bemoeienis met deze operatie, als coördinerend bewindspersoon emancipatiebeleid, eindigt met de behandeling van deze Slotnota.
Hoeveel waardering de operatie Anders geregeld ook verdient - er zijn weinig lidstaten bij het Verdrag waar de directe discriminatie in de wetgeving zo grondig is aangepakt -, er blijven verschillende punten van aandacht met betrekking tot direct sekseonderscheid in de wetgeving: (...) Maatschappelijk minder relevant maar in constitutioneel opzicht even kwestieus, was de weigering van de wetgever om bij de totstandkoming van de Wet op de adeldom het toen gecodificeerde adelsrecht serieus te toetsen aan het beginsel van gelijkheid van mannen en vrouwen. [18] De samenhang met het al aanhangige wetsvoorstel tot wijziging van het naamrecht werd door de Kamers aangegrepen om een gedegen bespreking van deze problematiek uit te stellen. Blijkens de aanvaarding van een motie-Scheltema-De Nie is de Tweede Kamer inmiddels tot de conclusie gekomen dat de Wet op de adeldom alsnog in overeenstemming moet worden gebracht met het beginsel van gelijkheid van mannen en vrouwen. [19] Het vertoog van de regering dat de adeldom "een historisch instituut" is dat buiten het bereik van het gelijkheidsbeginsel behoort te vallen, gaat niet op. Al was het alleen maar omdat bij de totstandbrenging van de Wet op de adeldom op instigatie van de Kamer de eigentijdse gelijkstelling van wettige, onwettige en adoptiefkinderen in het adelsrecht wettelijk werd vastgelegd. [20]
18 Wet op de adeldom, Stb. 1994, 360. 19 Op 19 december 1996 aanvaardde de Tweede Kamer de motie Scheltema-De Nie c.s. over de overgang van adeldom via de mannelijke en de vrouwelijke lijn. TK 1996-1997, 25039, nr 2. 20 Artikel 3 van de Wet op de adeldom bepaalt: "Adeldom gaat ook volgens de bestaande regelingen met betrekking tot adeldom over op buiten het huwelijk geboren kinderen".
Van onze parlementsredactie DEN HAAG - Minister Dijkstal (binnenlandse zaken) gaat met zijn collega's in het kabinet praten over de wens van de Tweede Kamer dat ook vrouwen hun adellijke titel kunnen doorgeven aan hun kinderen als die de achternaam van de moeder krijgen.
De Kamer sprak zich gisteren met een grote meerderheid van stemmen uit voor een wijziging van de Wet op de adeldom, waardoor titels en predikaten op gelijke wijze zouden overgaan via mannelijke en vrouwelijke lijn. Op dit moment kunnen alleen vaders een titel doorgeven aan hun kinderen. De Kamer vindt dit in strijd met het beginsel van gelijke behandeling.
Minister Dijkstal heeft verschillende keren laten weten niets te voelen voor een aanpassing van de Wet op de adeldom, omdat daarmee het historische karakter van de adeldom zou worden aangetast. Hij vreest bovendien voor een enorme toename van freules en jonkers.
De Kamer wil dat de minister voor juli volgend jaar met een voorstel tot wetswijziging komt. Laat hij dat na, dan neemt de Kamer het initiatief.
