Adellijke gunsten België

FOD Buitenlandse Zaken: Adellijke gunsten

(28/04/2007) Het Belgisch Staatsblad van 27 april 2007 publiceert de lijst van de adellijke gunsten die bij koninklijke besluiten van 21 april 2007 werden verleend

- vergunning van de persoonlijke titel van barones aan jonkvrouw Elisabeth COPPéE, weduwe van jonkheer Philippe le HODEY, aan jonkvrouw Marie-Christiane de CORSWAREM en aan mevrouw Françoise MEUNIER;

- vergunning van de persoonlijke titel van baron aan jonkheer Michel FRANCHIMONT en aan de heren Bert DE GRAEVE, Eric DEKEULENEER, Patrick DE MAESENEIRE, Noël DEVISCH, Roland GILLION, Rik JAEKEN, Julien KLENER, Norbert MARTIN, Gerard MORTIER, Guy QUADEN, Niceas SCHAMP, Ajit SHETTY en Michel VAN VYVE.


Jonkvrouw Elisabeth COPPéE, weduwe van jonkheer Philippe le HODEY, gewezen verantwoordelijk van de Gidsenbeweging, gewezen ondervoorzitster van de mondiale vereniging van christendemocratische vrouwen, gewezen bestuurster van vennootschappen en van de RTBF.


Jonkvrouw Marie-Christiane de CORSWAREM, stichtster en eerste voorzitster van "Make A Wish"-België.

Mevrouw Françoise MEUNIER, kankerspecialiste, algemeen directrice van EORTC (European Organization for Research and Treatment of Cancer), laureate van de Prijs Vrouwen van Europa 2005.

Jonkheer Michel FRANCHIMONT, oud-stafhouder van de Orde van advocaten van de balie van Luik, ere-buitengewoon hoogleraar van de Universiteit van Luik, gewezen voorzitter van de Commissie-Franchimont ter herziening van het Wetboek van Strafvordering.

De heer Bert DE GRAEVE, CEO van Bekaert N.V., gewezen gedelegeerd bestuurder van de VRT.

De heer Eric DEKEULENEER, gedelegeerd bestuurder van het Centraal Bureau voor Hypothecair Krediet, voorzitter van het Koninklijk Belgisch Filmarchief, vice-voorzitter WWF Belgium.

De heer Patrick DE MAESENEIRE, CEO van Barry Callebaut.

De heer Noël DEVISCH, voorzitter van de Belgische Boerenbond.

De heer Roland GILLION, mecenas, voorzitter van "Jeune Peinture Belge".


De heer Rik JAEKEN, nationaal voorzitter van UNIZO (Unie van Zelfstandige Ondernemers), vice-voorzitter van de NGO TRIAS (verlening van microkredieten in de derde wereld).

De heer Julien KLENER, emeritus gewoon hoogleraar van de Universiteit Gent, voorzitter van het Centraal Israëlisch Consistorie van België.


De heer Norbert MARTIN, gewezen gedelegeerd bestuurder van BASF Belgium, voorzitter van het Instituut voor Cellulaire Pathologie Christian de Duve.


De heer Gerard MORTIER, directeur van de “Opera national de Paris”, toekomstige directeur van de “New York City Opera”, gewezen algemeen directeur van de Muntschouwburg te Brussel, gewezen artistiek directeur en intendant van de "Salzburger Festspiele".


De heer Guy QUADEN, gouverneur van de Nationale Bank van België, voorzitter van de Koning Boudewijn Stichting


De heer Niceas SCHAMP, doctor in de wetenschappen, emeritus gewoon hoogleraar van de Universiteit Gent, vast secretaris van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten.


De heer Ajit SHETTY, voorzitter en gedelegeerd bestuurder van Janssen Pharmaceutica, vice-voorzitter Wereldwijde Operaties van Johnson & Johnson.


De heer Michel VAN VYVE, neurochirurg, diensthoofd Neurochirurgie van het Onze-Lieve-Vrouwziekenhuis te Aalst.28

Principles involved in assessing the validity of Orders of Chivalry

1) Every independent State has the right to create its own Orders or Decorations of Merit and lay down, at will, their particular rules. But it must be made clear that only the higher degrees of these modern State Orders can be deemed of knightly rank, provided they are conferred by the Crown or by the “pro tempore” ruler of some traditional State.

2) The Dynastic (or Family or House) Orders which belong jure sanguinis to a Sovereign House (that is to those ruling or ex-ruling Houses whose sovereign rank was internationally recognised at the time of the Congress of Vienna in 1814 or later) retain their full historical chivalric, nobiliary and social validity, notwithstanding all political changes. It is therefore considered ultra vires of any republican State to interfere, by legislation or administrative practice, with the Princely Dynastic Family or House Orders. That they may not be officially recognised by the new government does not affect their traditional validity or their accepted status in international heraldic, chivalric and nobiliary circles.

3) It is generally admitted by jurists that such ex-sovereigns who have not abdicated have positions different from those of pretenders and that in their lifetime they retain their full rights as “fons honorum” in respect even of those Orders of which they remain Grand Masters which would be classed, otherwise, as State and Merit Orders.

4) Although, at one time - many centuries ago - private people of high standing could and did create some independent Orders of Knighthood, some among which came, in due course, to gain considerable prestige and obtained formal validity from the Church and the Crown, such rights of creation of Orders have long since fallen into desuetude and, nowadays, Orders of Chivalry as we understand the term must always stem from or be - by longstanding uninterrupted tradition - under the protection of Chiefs or of Houses of recognised sovereign rank.

5) The recognition of Orders by States or supranational organisations which themselves do not have chivalric orders of their own, and in whose Constitutions no provisions are made for the recognition of knightly and nobiliary institutions, cannot be accepted as constituting validation by sovereignties, since these particular sovereignties have renounced the exercise of heraldic jurisdiction. The international “status” of an Order of Knighthood rests, in fact, on the rights of fons honorum, which, according to tradition, must belong to the Authority by which this particular Order is granted, protected or recognised.

6) The only recognised Order with the style of “Sovereign” existing nowadays is that of St John of Jerusalem, called of Rhodes, called of Malta, whose international headquarters were transferred to Rome in 1834, and whose international diplomatic “status” as an independent non-territorial power is recognised officially by the Holy See and by many other Governments.

http://www.icocregister.org/principles.htm